Deze wedstrijddag moesten we extra vroeg uit de veren. Om tien uur verzamelen bij Dekker. Iedereen was netjes op tijd zodat we ruim op tijd bij Leewenbergh aankwamen. Onze tegenstanders waren er nog niet, dus eerst maar een koffie besteld. Inmiddels arriveerde de tegenstanders met de stroopwafels. We speelden vandaag voor het eerst in onze nieuwe teamshirt blauw shirt met een witte broek of rokje. Helaas heeft zich geen sponsor gemeld! Er is nog ruimte op ons shirt ;-)
Op Leeuwenbergh speelden we op kunstgras. Voor sommige van ons was het de eerste keer om op kunstgras te spelen. Rob speelde de heren enkel en Anne-Marie de dames enkel op baan 15 en 16. Waarom zo ver weg als er onder aan het terras twee prachtige gravelbanen lagen… Anne-Marie had duidelijk moeite met de baan en met haar tegenstandster. Het werd een snelle partij 6-0, 6-0. Ook ging het bij Rob de eerste set niet echt lekker, hij verloor de eerste set met 6-1. Maar gelukkig kwam hij na veel glijden en soms even uitrusten op de grond toch beter in zijn spel maar helaas verloor hij de tweede set met 6-4.
De mix dubbel werd deze week door Peter en Astrid gespeeld. De eerste set verloren zij met 6-3 en de tweede set met 6-1. Waren de tegenstanders te sterk of was het de ondergrond die ons parten speelden?
Na het debacle van de eerste drie wedstrijden was het even tijd voor een korte break, lekker even in het zonnetje genieten van een drankje/hapje en proberen weer te focussen voor de laatste twee partijen. Weer terug naar de baan voor de laatste wedstrijden. De damesdubbel werd gespeeld door Annet en Anja. En ook hier gingen onze dames in deze beachtennis-competie ten onder met 6-1 en 6-0. De laatste wedstrijd, de herendubbel, werd door onze mannen Rob en Peter gespeeld. De eerste set verloren zij met 6-2 en de tweede set verliep tot het eind heel erg spannend. Rob lag ook in deze partij een keer op de grond, maar deze keer leek het ernstiger. Bij een glijpartij op het strand van Leeuwenbergh zwikte zijn voet en hij moest even van de baan. Gelukkig kon hij na één minuutje rust de wedstrijd verder afmaken. Helaas ging toch ook deze set naar de tegenpartij met 6-4.
Wist u dat… … we een hele gezellige dag op Leeuwenberg hebben gehad … we wel twee keer de toss hebben gewonnen! … de dames de beste wave van TVDR in huis hebben … we ook de volgende week weer in onze teamshirts spelen … we dat best zonder sponsoring willen doen … we liever geen beachtennis meer willen spelen … Astrid 6 gemiste oproepen in een uurtje tijd heeft gehad? … we de volgende week weer voor de volle vijf punten gaan! … onze tegenstanders een hele mooie teamfoto van ons hebben gemaakt … Peter op hun verzoek ook een foto van hun heeft gemaakt … wij de foto’s gaan uitwisselen … wij zin hebben in de revanche … dit op ons park plaatsvindt op zaterdag 17 oktober … wij hopen op veel supporters langs de lijn … sommige teamspelers liever geen supporters langs de lijn zien! … wij blij zijn dat wij geen baan 15 en 16 hebben
En tot slot nog een vraag aan JP; “kun je ons ook mailen wat het budget is voor ons teamuitje?”
Oh ja, de film komt nog!
Nog even de teamfoto, met dank aan Astrid van leeuwenberg
oh ja en natuurlijk nog the movie:
Bloed, zweet en tranen.. (Mixed3 - THOR de Bataaf)
Afgelopen zaterdag nam TVDR Mix 3 het op tegen THOR de Bataaf Mix 8. Onze gezellige Haagse tegenstanders waren, gehuld in allemaal dezelfde blauwe capuchontrui, al ruim op tijd op ons complex aanwezig. Coach Eric nog niet, die had stress deze ochtend. Een bed dat lekker lag, afgesloten provinciale wegen en vergeten wedstrijdformulieren (o nee, dat was een geintje) zorgden voor iet wat vertraging, maar gelukkig ving plaatsvervangend captain Mega Marjo de korte afwezigheid van Eric goed op.
Ferry & Sonja hadden voor de gelegenheid zelfgebakken appeltaart meegenomen. Ook het broodmes was een goede zet, deze werd gelijk omgedoopt tot ‘TVDR-club-mes’. Terwijl Marjolein met de tegenstanders uitvocht dat zij toch echt het enige puntje appel-‘kruimel’ kreeg, werd ondertussen ook de koffie op tafel neergezet. Eric was echter nog druk bezig om te ontstressen, echter zijn teamleden gaven hem weinig kans. Op welke banen spelen we eigenlijk, captain Eric? Vlug snelde Eric naar binnen, naar de pc, om even zijn mail te raadplegen. Gelukkig bood een ander TVDR-team de helpende hand; een mooi gekopieerd overzicht van het banenschema werd de stressvolle captain aangereikt en zo kon hij toch weer rustig ademhalen. Baan 5 en 6 stonden de eerste ronde tot onze beschikking, de wedstrijden konden beginnen! Tot overmaat van ramp bleek Eric’s kopje koffie na al die minuten van stress en rondhollen als een dolle nog niet eens koud! Een beetje beteuterd sprak hij tot de razende reporter: ‘Getver, warme koffie!’
De dames- en herenenkel gingen als eerst van start. Mega Marjo nam het op tegen Tobi, die niet veel seconden later werd omgedoopt tot Toni op het aantekeningenblok van de razende reporter. Waar zat de razende reporter toch met zijn hoofd? Toni begon de wedstrijd tegen Mega Marjo direct met een ‘extra punt’; de bal belandde via de gevel van de binnenbanen weer rustig op baan 5! Niet veel later bleek weer dat Toni haar fans langs de lijnen van sensatie wilde voorzien: na een prachtige bal van Mega Marjo besloot zij zich maar te laten vallen. Langs de lijnen was iedereen het erover eens: ‘Toni’s rokje was niet meer wit’..
Het was heet, zo constateerden zowel de toeschouwers als de spelers op de baan. Marjolein kwam erachter dat ze geen conditie meer heeft en Eric stond wederom in zijn lange broek te spelen op baan 6, we kregen het er allemaal nog warmer van! Tot overmaat van ramp moest Marjolein zich nog eens extra inspannen omdat ze toch wat geďrriteerd moest worden vanwege het feit dat de razende reporter haar ace mistte..
Eric deed op baan 6 erg zijn best om de eer van TVDR hoog te houden. In de eerste set vocht hij terug van 0-5, maar stopte na 2 games. Mega Marjo besloot haar teamgenoot eens extra aan te moedigen terwijl zij al spelend op de baan stond. Hierdoor smashte zij een prachtige bal finaal de heg in!
De damesenkel werd vrij gemakkelijk omgezet in winst voor TVDR, Mega Marjo maaktte Toni in met 6-0, 6-0. Helaas ging de herenenkel naar Haagse zijde, met 2-6, 0-6.
Ondertussen ontstond langs de lijnen een kruisverhoor waaraan Eric werd onderworpen door Mega Marjo. Het had alles te maken met een Vlaamse Schoone. Ook Aglaia kwam ons aanmoedigen, wat zeker even een positieve impuls gaf aan onze ‘winning mood-spirit’ (Aglaia, bedankt!). Ondertussen werd op het park even overleg gepleegd en kregen wij in de tweede ronde wederom de beschikking over 2 banen (wederom 5 en 6). Hierdoor schoten we lekker op! Zowel de damesdubbel als de herendubbel gingen de baan op; Sonja samen met Marjolein en Eric kreeg versterking van Ferry. De THOR-heren begonnen bloedend aan de herendubbel; bij Thierry kwam het uit zijn neus en zijn medespeler bezeerde zich na een van de eerste ballen aan het hek langs baan 6; een bloedende vinger tot gevolg. Door de hitte zweette iedereen er vervolgens flink op los. De twee wedstrijden leken eigenlijk vrij veel op elkaar. Tussenstanden waren gelijk, games verliepen ongeveer even snel en ook de eindstanden verschilden niet zo heel veel van elkaar.. De TVDR-dames wonnen van de THOR-dames, helaas was het voor de heren net andersom. Tussenstand tot dusverre was dus 2-2.
Marjolein prees Ferry’s outfit langs de lijnen; het was ‘oogverblindend, Wimbledon-wit, met zwarte sokken & geel in zijn schoenen, wat mooi terug kwam in de kleur van zijn racket’. Ze was erg blij met haar razende reporter. En dat kon ze wel even gebruiken, want ze had voor de wedstrijd Timo’s (red. haar man) zonnebril gemold. Ferry zelf was wat minder blij met zichzelf wat tijdens de mixdubbel goed naar voren kwam. Hoewel met name Sonja prachtige ballen sloeg, en die van Ferry er ook af en toe best mochten wezen, mocht het vandaag niet zo zijn dat de winst in deze alles beslissende partij naar TVDR zou gaan. Reinier en Car, die hun teamgenoten ook nog even kwamen aanmoedigen waren hier getuigen van. Ook de aanwezigheid van trouwe supporters Nico, Arendine en Opa Bloemendal mochten niet baten. Helaas, de dag werd afgesloten met een 2-3 verlies. Bloed, zweet en tranen hadden gevloeid, maar iedereen heeft vervolgens gezellig nagepraat onder het genot van een tweetal lekkere schalen bittergarnituur. Met z’n allen concludeerden we dat er vooruitgang was; vorige week een 0-5 verlies, deze keer een 2-3 verlies… volgende week zouden we gaan (en slagen!) voor de winst!
Terug naar boven